ေဒၚသိန္းတင္လမ္းအမည္ပုိင္ရွင္ သခင္မႀကီးေဒၚသိန္းတင္

Posted on

ဝံသာႏု သမိုင္းကို ျပဳစုလၽွင္ ခ်န္လွပ္ထား၍ မျဖစ္ေသာ၊ တို႔ဗမာ အစည္းအ႐ုံး သမိုင္းကို ေရးလၽွင္လည္း အဓိက ေနရာတြင္ ရွိေနေသာ သခင္မႀကီး ေဒၚသိန္းတင္သည္  ႏိုင္ငံေရး ပုဒ္မျဖင့္ ပထမဆုံး ေထာင္အက် ခံခဲ့ရသည့္ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးႀကီး တဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့ေလ၏။ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ရွိ ေဒၚသိန္းတင္လမ္းသည္ သခင္မႀကီး ေဒၚသိန္းတင္ကုိ ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ အမည္ေပးခဲ့သည့္ လမ္းျဖစ္သည္။

၀ိသုဒၶါရုံဗာရာဏသီတုိက္အမၾကီး၊ ေဆးလိပ္ရုံပုိင္ရွင္ န၀င္း-မသိန္းတင္၊ သမုိင္း၀င္ သခင္မၾကီး ေဒၚသိန္းတင္၊ ၀ဏၰေက်ာ္ထင္ဘြဲ့ရ ေဒၚသိန္းတင္၊ ျပည္သူ့လႊတ္ေတာ္အမတ္ၾကီး ေဒၚသိန္းတင္၊ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ (ဒု) ဘြဲ့ရ ေဒၚသိန္းတင္ စသည္ဂုဏ္မ်ားျဖင့္ ျမန္မာတျပည္လုံး ညြတ္ရုံးထင္ရွားလတံ့ေသာ ေဒၚသိန္းတင္သည္ နန၀ါသကုသ ရေသ့ျမဳိ့ေခၚ သီရိေခတၱရာ-ျပည္ျမဳိ့၊ န၀င္းရပ္၊ အဘ- ဦးဖိုးဆိတ္+အမိ- ေဒၚေရႊထယ္တုိ့မွ ၁၂၆၇-ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လဆုတ္ (၂)ရက္၊ ေသာၾကာေန့၊ နံနက္(၅း ၀၀)နာရီအခ်ိန္တြင္ မီးရႈးသန့္စင္ ဖြားျမင္ေသာ သားသမီး (၈)ေယာက္တုိ့တြင္ အငယ္ဆုံး သမီးထူး သမီးရတနာျဖစ္သည္။

ျပည္ျမဳိ့၊ပန္းဘဲတန္း၊ အစုိးရမူလတန္းေက်ာင္းတြင္ ေရး(၄)တန္းပညာ ေအာင္ျမင္သည့္အထိ သင္ၾကားခဲ့ သည္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ(ရန္ကုန္၊ ေရႊတိဂုံဘုရားအနီး ဦးဥတၱမ-ပန္းျခံ အထိမ္းအမွတ္ရွိ)၊ ဦးထြန္းရွိန္၊ ဦးဘေဖ၊ ဦးပု စသည္တုိ့ ႏုိင္ငံေရးစတင္လုပ္ေဆာင္ေသာအခ်ိန္ႏွင့္တျပိဳင္တည္း (၁၂၈၃-ခုနွစ္)၊၁၅-၁၆-ႏွစ္သမီးမွ်သာ ရွိေသးေသာ မသိန္းတင္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ဗုဒၶဘာသာအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ့တြင္ အသင္းသူ အျဖစ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးေလာကသုိ့ ေျခစုံပစ္၍ စတင္၀င္ေရာက္လုပ္လာခဲ့ပါသည္။

၁၂၈၄-ခုႏွစ္တြင္ ၀ံသာႏုအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ့၊ န၀င္နယ္လုံးဆုိင္ရာ သစၥဝါဒီအဖြဲ့- အသင္းသူ (၅၀၀)ေက်ာ္တြင္ မသိန္းတင္သည္ အတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ ႏုိးႏုိးၾကားၾကား ထထၾကြၾကြ ရဲရင့္တည္တ့ံစြာ ႏုိင္ငံေရးမ်ားကုိ ဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ မိဘအေမြအႏွစ္မ်ား ကုန္ဆုံးသည့္အျပင္ အ၀တ္အထည္မ်ားကုိ ပင္ ေပါင္ႏွံေရာင္းခ်လ်က္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားအား ေထာက္ပံ့ျပဳစုျပီး ႏုိင္ငံေရးကုိ အထူးဦး စားေပး ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ျပည္နယ္ျပည္မ မခြဲၾကရန္

ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ၀ံသာႏုကြန္ဖရင့္ကို သရက္ျမဳိ့တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္စဥ္ “ ရွမ္းျပည္ႏွင့္ျမန္မာျပည္မ မခြဲၾကရန္” အဆုိတရပ္ကုိ သခင္မ-မသိန္းတင္က အဆုိတင္သြင္းခဲ့သည္။ ယင္းအဆုိတင္သြင္းခ်က္ကုိ အားလုံးေထာက္ခံအတည္ျပဳျပီး ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားၾကီးႏွင့္မဟာေဒ၀ီတုိ့ထံ သံၾကဳိးရုိက္၍ ဆုံးျဖတ္ ခ်က္ကို ေပးလုိက္သည္။

လိပ္ခြံဘီးႏွင့္ဗုိလ္ဆံေတာက္ အကုန္ေဖ်ာက္

ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ၀ံသာႏုကြန္ဖရင့္ကို ေပါင္းတည္ျမဳိ့တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ရာ” အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဦးေခါင္း တြင္ ေခတ္စားျပီး အသုံးမ်ားေနေသာ ကုန္းကလိပ္, အင္းကလိပ္မွ ျပဳလုပ္ေရာင္းခ်သည္ လိပ္ခြံဘီးမ်ားကို မဂၤလာမရွိသျဖင့္ ဦးေခါင္းထက္တြင္ မထားရန္” အဆုိတစ္ရပ္ကုိ မဂ်မ္းက အဆုိတင္သြင္းရာ သခင္မ-မသိန္းတင္က အျပည့္အ၀ေထာက္ခံအတည္ျပဳျပီး ၀တ္ဆင္ထားေသာ လိပ္ခြံဘီးမ်ားကုိ ခ်ဳိးဖဲဖ်က္ဆီး ၍ ေရလယ္တြင္ ေမွ်ာပစ္ၾကသည္။ အမ်ဳိးသား၀ံသာႏုမ်ားကလည္း ဗုိလ္ဆံေတာက္၊ အဂၤလိပ္ဆံေတာက္မ်ား ဦးထိပ္တြင္ မထားၾကဘဲ ရိတ္ျဖတ္ျပီး ဆံပင္မ်ားကုိ ေရလယ္ေမ်ာ၍ နယ္ခ်ဲ့အဂၤလိပ္ မုန္းတီးေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးထၾကြလႈံ့ေဆာ္မႈမ်ား ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထက္ထက္သန္သန္ စည္းရုံးလႈံ့ေဆာ္ခဲ့ ၾကသည္။

အခြန္မေဆာင္ေရး တင္သြင္းေပး

ေဘးမဲ့ဆရာေတာ္ၾကီး ၾကီးမႈးေသာ “သံဃာ့သာမဂၢီအဖြဲ့ၾကီးႏွင့္ လႈိင္, ပု , ေက်ာ္ , ဂ်ီစီဘီေအ (GCBA) အဖြဲ့ၾကီး” မ်ား ပူးတြဲေသာ ၄င္းကြန္ဖရင့္တြင္ “လူခြန္ေတာ္ မေပးေဆာင္ရန္ ” သစၥ၀ါဒီ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ့ အတြင္းေရးမႈး မသိန္းတင္က အဆုိတင္သြင္းရာ ျမင္းျခံ-ေဒၚဂ်မ္းႏွင့္ ေတာင္တြင္းၾကီး အမ်ဳိးသားတစ္ေယာက္ က အၾကြင္းမဲ့ေထာက္ခံ့ခဲ့သည္။

ထုိစဥ္တြင္ သာယာ၀တီ ၪီးပုက ၄င္းအဆုိကုိ ေစားပါေသးသည္။ သို့ျဖစ္၍ ဤကြန္ဖရင့္မွ လက္မခံဘုိ့ ကန့္ကြက္တင္ျပခဲ့သည္။ ထုိအခါ ဦးဥတၱမကုိယ္ေတာ္က စင္ျမင္ေပၚၾကြလာ၍ “ ေဟ့ ေမာင္ပု- ပင္လယ္ သမုဒၵရာ၏ ဒီေရတက္လာခ်ိန္၌ ဒီေရကို မတက္ပါႏွင့္ဟု တားထားလ်င္လည္း မင္းအရူးပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ သူ့ေခတ္ႏွင့္သူ့အခ်ိန္ ႏုိင္ငံေရး ေသြးတက္ျပီး ႏုိးႏုိးၾကားၾကား ၾကဳိးၾကဳိးစားစား ျပဳလုပ္ေနသည္ကုိ တားဆီးကန့္ကြက္ရန္မလုိ ” ဟု အမိန့္ရွိကာ စင္ျမင့္ေပၚမွ ဆင္းသြားခဲ့ပါသည္။ သာယာ၀တီ ဦးပုမွာလည္း စိတ္မေကာင္းစြာျဖင့္ ေငးငုိင္က်န္ခဲ့ရပါသည္။ အခ်ိန္ကား ၁၂—-ခုႏွစ္၊ ၂၁-ဦးအဖြဲ့ႏွင့္ ကြဲၾကသည့္ အခ်ိန္ ျဖစ္သည္။

၀ံသာႏုအင္အား လြန္ၾကီးမား

ေဖာ္ျပပါ ကြန္ဖရင့္ၾကီး ျပီးသည္မွစ၍ ႏုိင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိက သာယာ၀တီဦးေညယ်၊ ဦးရန္ကုန္၊န၀င္း-ဦးေကလာသ၊ ျပည္ခရုိင္ ဂဲ့ကုန္း-ဦးေကတု၊ ျမင္းျခံ-ေဒၚဂ်မ္း၊ ျပည္-န၀င္း-မသိန္းတင္၊ ျပည္- လမ္းရွည္ ေဒၚဖြားရင္၊ ေဒၚျမရင္၊ အမ်ဳိးသားဘက္က မသိန္းတင္အကုိရင္း ေရႊတုံး၊ ဆံေတာ္ရပ္ ဦးျမတ္စံ၊ လမ္းရွည္ -ဦးဘခင္၊ န၀င္း-ဦးေအာင္ေစာ၊ ဦးထြန္းေက်ာ္တုိ့သည္ ျပည္-သရက္-သာယာ၀တီခရုိင္မ်ားသုိ့ နယ္လွည့္ စည္းရုံးေရးတရားမ်ားကုိ ေဟာေျပာၾကသည္။ ထုိအခိ်န္ကား ၀ံသာႏုအင္အား ၾကီးထြားျပီး မိမိတုိ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္အရ လူခြန္ေတာ္မ်ားကုိပင္ မေပးၾကသျဖင့္ အဂၤလိပ္အစုိးရသည္ အစြမ္းကုန္ ဖိႏွိပ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ႏွိပ္ကြပ္ေလေတာ့သည္။

ဤကဲ့သုိ့ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကုိ မခံရပ္ႏုိင္သျဖင့္ ဂဠဳန္-ဆရာစံ ေခါင္းေဆာင္၍ အဂၤလိပ္အစိုးရ ကုိ ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ ထၾကြၾကေလသည္။ဂဠဳန္-ဆရာစံအဖြဲ့က ပုန္ကန္ရျခင္းမွာ န၀င္း-မသိန္းတင္ အဆုိတင္သြင္းခ်က္ေၾကာင့္ ဆရာစံသူပုန္ထျခင္းျဖစ္သည္ -ဟု အမ်ားလူထုက ယူဆေျပာဆုိၾကသည္။ ဂဠဳန္ဆရာစံ သူပုန္ထစဥ္အတြင္း ေစာေစာပုိင္းက တရား၀င္ ဖြဲ့စည္းထားေသာ ၀ံသာႏုအသင္းကို -မတရာအသင္း-ဟု အဂၤလိပ္အစုိးရက ေၾကျငာျပီး ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ ထုိ၀ံသာႏုအသင္းမွ ထြက္ၾကရန္ ျခိမ္းေျခာက္ေလသည္။ အခ်ဳိ့အမ်ဳိးသမီးေခါင္းေဆာင္မ်ားက လက္မွတ္ေရးထုိး ႏႈတ္ထြက္ ၍ ႏုိင္ငံေရးေက်ာေပး စြန့္လႊတ္သြားၾကသည္။

၁၇-ပုဒ္မ၊ တစ္အရ၊ ေထာင္က်တစ္ႏွစ္စီ

ႏုိင္ငံေရးမွထြက္ေၾကာင္း မေၾကျငာေသာ ၀ံသာႏုအသင္းေခါင္းေဆာင္ဦးစီးအခ်ဳိ့ကို ပုဒ္မ-၁၇/၁-အရ သံဃာ မ်ားႏွင့္ အမ်ဳိးသားမ်ားကုိ ေထာင္ဒဏ္တစ္ႏွင္စီ၊ အတြင္းေရးမႈးသခင္မ-မသိန္းတင္မွာ အလုပ္ ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ တစ္ႏွစ္ေျခာက္လ (၁-ႏွစ္၊ ၆-လ) အျပစ္ေပးခံခဲ့ရသည္။

ကုိဘႏွင့္မဖြါးရင္တုိ့အား ႏုိင္ငံေရးတရားစြဲေနခုိက္ ျပည္ခရုိင္၊ ၀က္ထီးကန္နယ္၊ တရားသူၾကီး ဦးစီက စပါးလာေရာင္းယင္း စပါးဒုိင္တြင္ ႏုိင္ငံေရး-ဘုန္းၾကီးမ်ား၊ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၾကိမ္းေမာင္းေျပာဆုိသျဖင့္ တရားသူၾကီးေျပာဆုိသည့္စကားကို ၾကားသိၾကေသာ-ေဒၚေစာ ရင္၊ ေဒၚယုခင္၊ ေဒၚေစာခင္တုိ့က သူၾကီးဦးစီအား” ရွင္ဗမာ ဟုတ္ရဲ့လား”ဟု ေျပာဆုိျပီး ၀ိုင္း၀န္းရုိက္ႏွက္ ၾကသည္။ ၀ိုင္း၀န္းရုိ္က္ႏွက္သည့္ အမ်ဳိးသမီး သုံးေယာက္လည္း ဆူပူေစမႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ တစ္ႏွစ္ႏွင့္ေလးလစီ (၁-ႏွစ္၊၄-လစီ) အျပစ္ေပးခံရသည္။

ေထာင္သုံးေထာင္သုိ့ ေျပာင္း၍ပုိ့

သခင္မ မသိန္းတင္ႏွင့္ ေဒၚေစာရင္၊ ေဒၚယုခင္၊ ေဒၚေစာခင္ အမ်ဳိးသမီးတုိ့ အား ျပည္ေထာင္၊ ေတာင္ငူေထာင္နွင့္ ျမင္းျခံေထာင္မ်ားသုိ့ ပုိ့ထားပါသည္။ ျမင္းျခံေထာင္မွ လြတ္လာျပီးေနာက္ လႈိင္ျမစ္ေပၚ ဂ်ီ-စီ-ဘီး-ေအ ေပၚထြက္လာပါသည္။ ထုိအခိ်န္က ခြဲေရး၊ တြဲေရးတြင္ သခင္မမသိန္းတင္က တြဲေရးအတြက္ ၾကဳိးစားလႈံေဆာ္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ တြဲေရးဘက္က အင္အားမ်ားေသာ္လည္း ခြဲေရးကုိသာ အႏုိင္ေပးခဲ့သည္။ ထုိကိစၥ မ်ား ျဖစ္ပြါးျပီးေနာက္ ေမာင္နွင့္အစ္မျဖစ္သူမ်ားက သခင္မ မသိန္းတင္အား အနားယူရန္ ျပင္ဦး လြင္(ေမျမဳိ့)သိုိ့ ပုိ့ခဲ့ၾကပါသည္။

သခင္မအမည္ခံ ႏုိင္ငံေရးအားထုန္ျပန္

၁၂၉၀-ခုႏွစ္တြင္ ဒုိ့ဗမာအစည္းအရုံး စတင္ဖြဲ့စည္းလ်င္ ဖြဲ့စည္းခ်င္း သခင္မအမည္ခံကာ ႏုိင္ငံေရးကုိ တဖန္ အားသြန္းခြန္စိုက္လုပ္ၾကရာ သခင္မ န၀င္း-မသိန္းတင္၊ သခင္ညီ(ျပည္)၊ သခင္ထြန္းအုပ္ (ပုတီးကုန္း)၊ သခင္ဗတင္(ဆင္ျမီးဆြဲ)၊ သခင္ထြန္းခင္(ေခၚ)ဗုိလ္မႈးျမင့္ေဆြ(ဆင္ျမီးဆြဲ)တုိ့အား ပုဒ္မ (၁၂၄)အရ အၾကည္ညဳိ ပ်က္ေစမႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ခ်ထားစဥ္ ေရနံေျမသပိတ္ၾကီး ေပၚေပါက္လာပါေတာ့သည္။

ေရနံေျမသပိတ္ ၾကိဳဆုိဧည့္ခံ

ဒုိ့ဗမာအစည္းအရုံး၀င္ သခင္၊ သခင္မမ်ားႏွင့္အတူ (၁၃၀၀)ျပည့္ႏွစ္ ေရနံေျမသပိတ္မ်ားကုိ ၾကဳိဆုိ ဧည့္ခံ ေက်ြးေမြးျခင္းမ်ားျပဳလုပ္လ်က္ ရန္ကုန္ျမဳိ့၊ ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္ဘုရားၾကီး ေျခေတာ္ရင္း အေရာက္ တာ၀န္ယူေရွ့ေဆာင္ျပဳ၍ တပ္ဦးမွလုိက္ပါလာခဲ့သည္။

ဂႏၶီၾကီးက၊ ခ်ီးက်ဴးရ၊ မွတ္ၾကေဒၚသိန္းတင္

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ မဟတၱမဂႏၶီၾကီးသည္ ျမန္မာျပည္လာေရာက္ရာတြင္ သခင္မ မသိန္းတင္သည္ ဧည့္ခံေကာ္မတီ၏အမႈေဆာင္အျဖစ္ျဖင့္ လက္ပံတန္းမွ ျပည္ျမဳိ့အေရာက္ ဧည့္ခံျပဳစု ၾကဳိဆုိလာခဲ့သည္။ ထုိသုိ့ၾကဳိဆုိရာ၌ ၾသဘာစာတမ္းမ်ားကုိလည္း သခင္မမသိန္းတင္ကပင္ ဖတ္ၾကားေဟာေျပာခဲ့သည္။

သခင္မမသိန္းတင္၏အေၾကာင္းျခင္းရာတုိ့ကုိ သိျမင္သြားေသာ ဂႏၶီၾကီးက-”အကြ်ႏုပ္တုိ့ အိႏၵိယျပည္တြင္ ယခုလုိ အသက္အရြယ္ ႏုႏုနယ္နယ္ မိန္းမပ်ဳိကေလးမ်ဳိး ႏုိင္ငံေရးေဆာင္ရြက္ျခင္းႏွင့္ ေထာင္က်ခံရျခင္းမ်ဳိး မရွိ” ဟု ေျပာဆုိျပီး ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ စြမ္းစြမ္းတမံ ရဲရဲေတာက္စိတ္ဓာတ္ကုိ အလြန္သေဘာက် ခ်ီးက်ဴးစကား ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထုိ့ေနာက္ သခင္မမသိန္းတင္ တစ္ဦးတည္းကို မဟတၱမဂႏၶီၾကီးကုိယ္တုိင္ ဂုဏ္ျပဳပန္းကုံးၾကီးစြပ္၍ ခ်ီးျမင့္ခဲ့ေလသည္။

ေနရႈအင္ဒီ၊ ျမန္မာျပည္၊ လာသည္ဂုဏ္ျပဳခဲ့

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့သူ ပန္ဒစ္ဂ်၀ါဟလာေနရူးႏွင့္ သမီးျဖစ္သူ အင္ဒီယာဂႏၶီတုိ့သည္ ျမန္မာျပည္သုိ့ အလည္လာေရာက္ရာတြင္ အဖြဲ့ေပါင္းစုံဧည့္ခံပြဲ ၌ ေနရွင္နယ္ေက်ာင္း အုပ္ၾကီး ဦးဘဦးက ဥကၠဌ၊ ဒု့ိဗမာအစည္းအရုံး ကုိယ္စားလွယ္ သခင္မမသိန္းတင္က ဧည့္ခံေကာ္မတီ အတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။

၄င္းတုိ့ ေလယာဥ္ေပၚမွ ဆင္းလ်င္ဆင္းခ်င္း သခင္မ မသိန္းတင္၏အတၳဳပတၱိျဖစ္စဥ္ကုိ ၀တ္လုံေတာ္ရ ဦးေက်ာ္ျမင့္က ထုတ္ေဖာ္ေျပာျပသျဖင့္ အိႏၵိယ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေနရူးႏွင့္၄င္း၏သမီး အင္ဒီယာဂႏၶီတုိ့က “ ျမန္မာျပည္၏လြတ္လပ္ေရးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံ ဇြဲသန္သန္ျဖင့္ အာဇာနည္းသမီးေကာင္း တစ္ေယာက္ အျဖစ္ ေရွ့သုိ့ ဆထက္ထမ္းပုိး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါေစ” ဟု ဆုေတာင္းေမတၱာ ပတၳနာျပဳေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထုိ့ေနာက္ သားအဖႏွစ္ဦးလုံးက ကရာခ်ီဖဲပြင့္ပန္းေရာင္ ပန္းကုံး တစ္ကုံးက်စီ စြပ္၍ သခင္မမသိန္းတင္အား ဂုဏ္ျပဳခ်ီးျမင့္ခဲ့သည္။

ျပည္ညီလာခံ၊ ေအာင္ျမင္ရန္

ျပည္ညီလာခံ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ က်င္းပႏုိင္ေရးအတြက္ အစစအရာရာ တြင္ ျပည္-သခင္ညီတုိ့ႏွင့္လက္ေရတျပင္တည္း ရင္ေဘာင္တန္းတာ၀န္ယူကာ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္အတြက္ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနား သိုက္ျမိဳက္စြာ ႏုိင္ငံေရးေသြးစည္းမႈကို ေမ်ာ္မွန္းသည္ထက္ ပုိ၍ရယူႏုိင္ခဲ့ၾကပါသည္။ ထုိညီလာခံတြင္ သခင္မမသိန္းတင္က သခင္သစ္အဂၤလိပ္ကေပးေသာ ရာထူးမ်ားကုိ လက္မခံရန္အဆုိကုိ တင္သြင္းလုိက္ရာ အမတ္ေလာင္းမ်ားအျဖစ္ ဒုိ့ဗမာ အစည္းအရုံးမွ ေရြးေကာက္တင္ေျမာက္ခံရေသာ သခင္အံ့ၾကီး (ပခုကၠဴ)၊ သခင္ျမ(သာယာ၀တီ)၊ သခင္လွတင္(ဇလြန္)တုိ့က ေထာက္ခံကာ အဂၤလိပ္အစိုးရ ခန့္အပ္ေသာ ရာထူးမ်ားႏွင့္လခမ်ားကုိ လက္မခံခဲ့ၾကပါ။ ညီလာခံ၌ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အျငင္းပြား မႈမ်ားရွိခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံးတြင္ သခင္မ မသိန္းတင္ တင္သြင္းေသာ အဆုိကုိပင္ လက္ခံအတည္ျပဳခဲ့ၾကပါသည္။

ဒု-ကမၻာစစ္၊ ရိပ္ေရာင္ျဖစ္၊ ဖမ္းပစ္ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ား

ျပည္-ညီလာခံအျပီး ဒုတိယကမၻာစ္ၾကီး ျဖစ္ပြားလာရန္ စစ္မီးစစ္လ်ံ အခုိးအေငြ့ အရိပ္ အေရာင္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာခ်ိန္တြင္ ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားအား ဒရၾကမ္းပုိက္စိပ္တုိက္ ရွာေဖြဖမ္းဆီး သျဖင့္ ျပည္ခရုိင္မွ သခင္ေခါင္းေဆာင္အားလုံးနီးပါးပင္ အဖမ္းခံၾကရသည္။ သုိ့ေသာ္ သခင္မ မသိန္းတင္မွာ မူ စုံေထာက္အရာရွိ ဦးသန္းေဖ၏ ကူညီသတင္းေပးခ်က္ႏွင့္ တုိက္တြန္းခ်က္အရ ျပည္ျမဳိ့ေျမာက္ဘက္ (၃)မုိင္ အကြာ ျမရြာတြင္ လ်ွဳိ့၀ွက္တိမ္းေရွာင္ႏုိ္င္ခဲ့သျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံရျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ရသည္။

ကတိေပးထား၊ ခ်စ္သူအား၊ ထိမ္းျမားလက္ထပ္သည္

ဂ်ပန္မ်ား ျမန္မာျပည္ကို သိမ္းပုိက္ႏုိင္ခဲ့ျပီး (၂)လေက်ာ္ခန့္တြင္ ဖမ္းဆီးခံထားရေသာ သခင္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျပည္ျမဳိ့သုိ့ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ ထုိအခါ ပထမမူလကနဦးက ခ်စ္ေမတၱာ ပင္လယ္ေၾကာမွာ ကရုဏာသေဘၤာၾကီးစီးျပီး ခ်စ္ခင္ၾကင္နာခါစက ထားရွိခဲ့သည့္ကတိအတုိင္း ‘’’’” ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရလ်င္ လက္ထပ္မည္” ဟု ကတိေပးထားေသာသခင္သင္ကုိ (ဂ်ပန္က လြတ္လပ္ေရးေပးသျဖင့္ ) ကတိအတုိင္း ျပည္ျမဳိ့အနီး ျမရြာတြင္ ထိမ္းျမားမဂၤလာကုိ ဆင္ႏႊဲ လက္ထပ္ခဲ့ၾကသည္။

သမီးႏွင့္သား၊ ခင္ပြန္းကား၊ ဆုံးသြားထုိခါ မယ္ပဋာ

သမီးၾကီး-ဂ်မ္းကေလး ေသးဆုံး၍ (၃)လအၾကာ ၁၃၁၁-ခု၊ ကဆုန္လဆန္း(၁၀)ရက္ေန့တြင္ ျပည္ျမဳိ့ေပၚ၌ ရဲေဘာ္ျဖဴႏွင့္ အစိုးရတပ္မ်ား ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းတုိက္ခုိက္ၾကသည့္ လက္နက္ျဖင့္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ သခင္သင္ က်ဆုံးခဲ့ရျပန္သည္။ သခင္သင္ က်ဆုံးအျပီး (၆)လအၾကာတြင္ တစ္ဦးတည္းသာ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ သားျဖစ္သူ-ဖုိးေထာင္ေခၚ ေမာင္ေအာင္သိန္းေဌးမွာလည္း ၁၃၁၁-ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း(၇)ရက္ေန့တြင္ အနိစၥေရာက္သြားျပန္သည္။ မယ္ပဋာေျမလူး အရူးပမာ မသိန္းတင္တစ္ဦးတည္းသာ က်န္ရစ္၍ မုဆုိးမတေကာင္ၾကြက္ဘ၀ႏွင့္ လုပ္ကုိင္စားေသာက္ခဲ့ရသည္။ ထုိသုိ့ လုပ္ကုိင္ေနစဥ္မွာပင္ တတိယအၾကိမ္ မီးေလာင္ခံရျပန္သည္။

“ ထုံးရာဇ၀င္ေတြ ဆုံးစရာ မျမင္ေအာင္ မ်ားလွေသာ္လည္း မတတ္သာ ရပ္ခါ နားေတာ့မကြယ့္” ဆုိသည့္အတုိင္း ဤသုိ့ေဖာ္ျပခဲ့ျပီး ၁၆-၁၇-ႏွစ္သမီးအရြယ္မွစ၍ ဗုဒၶဘာသာအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ့၊ ၀ံသာႏုအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ့၊ သစၥာ၀ါဒီအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ့သူ (၅၀၀) ေက်ာ္တြင္ အမ်ဳိးသမီးအတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ တာ၀န္ကုိ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ စြန့္စြန့္စားစားျဖင့္ “ သခင္မ်ဳိးေဟ့ တုိ့ဗမာ၊ အေရးေတာ္ပုံ ေအာင္ရမည္” ဟု ေၾကြးေၾကာ္လ်က္ ကြ်န္အျဖစ္မွ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရရွိရန္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ရင္း ႏုိင္ငံေရးလုပ္သက္ ၂၇-၂၈-ႏွစ္တြင္ ေမ်ာ္မွန္းခ်က္အတုိင္း လြတ္လပ္ေရးၾကီးရခဲ့သည္။

လြတ္လပ္ေရးရျပီးသည့္အခါ သခင္မ ေဒၚသိန္းတင္မွာ သမီးႏွင့္သား ခင္ပြန္းမ်ားပါ ဆုံးပါးပ်က္စီးလ်က္ သတိစြက္သံေ၀ဂဖက္ကာ အသက္(၄၂)ႏွစ္ေလာက္မွ စ၍ အတၱမာန စြယ္ျမျမကုိ ပယ္ခ်စြန့္ခြါကာ ရတနာသုံးရပ္ သာသနာဘက္သုိ့ မ်က္ႏွာမူဦးတည္လာခဲ့သည္။ ျပည္သူလႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ အေရြးခံကာ တုိင္းျပည္အတြက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျပီး ျပည္ေထာင္စု ဆုိရွယ္လစ္သမၼတျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရက” ႏုိင္ငံ့ဂုဏ္ရည္ ဒုတိယဆင့္” ဘြဲ့ႏွင့္ခ်ီးျမင့္ေငြက်ပ္(၁၅၀၀၀)ကုိ ျပည္ျမဳိ့နယ္ ျပည္သူ့ေကာင္စီရုံးခန္းမ၌ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရကုိယ္စား ျပည္ျမဳိ့နယ္၊ ျပည္သူ့ေကာင္စီဥကၠဌ -ဦးဘလွက သခင္မၾကီး-န၀င္း ေဒၚသိန္းတင္အားေပးအပ္သည္။

သုိ့ေသာ္ သခင္မၾကီး ေဒၚသိန္းတင္သည္-
(၁) ရန္ကုန္ျမဳိ့၊ ေရႊတိဂုံဘုရားလမ္း၊ ဓမၼရကၡိတကုန္းေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ဆဲ မဟာ၀ိဇယေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးအတြက္ ယင္း (၁၅၀၀၀)က်ပ္လုံးကို သခင္မၾကီး ေဒၚသိန္းတင္ကုိယ္စား လွဴေပးပါ၇န္ ျပည္ျမဳိ့နယ္၊ ျပည္သူ့ေကာင္စီဥကၠဌ-ဦးဘလွလက္သုိ့ ၄င္းအခန္းအနားမွာပင္ ျပည္လည္ေပးအပ္ခဲ့ပါသည္။

(၂) လစဥ္ရဆုေငြ ၃၀၀-က်ပ္တြင္ ၁၅၀-က်ပ္ကုိ ေရႊေတာင္ျမဳိ့ေန ေရွးသခင္မၾကီး ေဒၚခင္ခင္သုိ့လည္းေကာင္း၊ က်န္ ၁၅၀-က်ပ္ကုိ ျပည္ျမဳိ့၊ ရြာဘဲနယ္ေျမ၊ စံနန္းဦးလမ္း၊ ေရွးသခင္မၾကီး ေဒၚေစာရင္သုိ့လည္းေကာင္း ျမဳိ့နယ္ ျပည္သူ့ေကာင္စီရုံးခန္းမ၌ပင္ လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ခဲ့သည္။

ဘ၀တစ္သက္လုံး၊ ျမန္မာ့ဆံထုံး၊ ဖြဲ့ထုံးထိပ္ေပၚတင္

ယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္ ျမန္မာတစ္ျပည္လုံး မိန္းမသားမ်ားတြင္ သခင္မၾကီး ေဒၚသိန္းတင္သည္ ျမန္မာ့ဆံထံုးကုိ ထိပ္ေပၚထုံးကာျဖင့္ ဆင္ယင္မႈတစ္သက္လုံးျပဳသြားသည္မွာ ထူးျခားေနေသာ ၀ိေသသျမင္ကြင္းတစ္ရပ္ဟု သတိမူ စဥ္းစားမိသူတုိင္း သိျမင္ႏုိင္ေပလိမ့္မည္။ ၁၃၄၅-ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆုတ္(၆) ရက္ေလာက္မွ စတင္၍ ယခင္ကစြဲကပ္ဖူး၍ ကုသေပ်ာက္ကင္းေနေသာ ရင္ၾကပ္ပန္းနာ၊ ႏွလုံးေရာဂါသည္ ျပည္လည္ေပၚလာသျဖင့္ ျမဳိ့နယ္ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားႏွင့္ အိမ္တြင္ကုသေနရင္း အစားအစာျဖတ္လာေလေတာ့သည္။

ေဆးရုံေပၚမွာ၊ ေရာက္ေသာခါ၊ ေတြ့ရာေျခေနမ်ား

သခင္မၾကီးေဒၚသိန္းတင္အား အိမ္၌ ပါရဂူသမားေတာ္ၾကီးမ်ားျဖင့္ အစြမ္းကုန္ကုသပါေသာ္လည္း ေရာဂါသည္ တျဖည္းျဖည္းတုိးလာသျဖင့္ ဆရာ၀န္မ်ား၏ ညြန္ၾကားစီစဥ္ေပးခ်က္အရ နတ္ေတာ္လဆန္း(၇)ရက္ေန့၌ ျပည္ေဆးရုံသစ္ၾကီးသုိ့ တင္ပုိ့ကုသၾကသည္။ သုိ့ေသာ္ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေသာအခါ သက္သာခြင့္မရျဖစ္ေနျပန္သျဖင့္ ၄င္းနတ္ေတာ္လဆန္း(၁၃)ရက္ နံနက္တြင္ ေတာင္ၾကီးျမဳိ့-ဆရာေခြး၊ ျမင္းျခံျမဳိ့-ေဒၚေဒၚသိန္းတုိ့က ကားႏွင့္သယ္ယူကာ ရန္ကုန္၊ ေဆးရုံၾကီး၊ ႏွလုံးေရာဂါ အထူးကုခန္းသုိ့ ပုိ့၍ ကုသၾကသည္။ သုိ့ေသာ္ ေရာဂါသည္ တုိးလုိက္ေလ်ာ့လုိက္ ျဖစ္ေနသည္။

ကြယ္လြန္ျခင္း

ဝိသုဒၵါရံု၊ ဗာရာဏသီတိုက္ တိုက္အစ္မႀကီး ဝဏၰေက်ာ္ထင္၊ လြတ္လပ္ေရး ေမာ္ကြန္းဝင္ (ပထမဆင့္)၊ ႏိုင္ငံဂုဏ္ရည္ (ဒုတိယဆင့္)၊ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒၚသိန္းတင္သည္ ၁၃၄၅ ခု၊ နတ္ေတာ္လျပည့္ ေက်ာ္ (၅) ရက္ေန႔ အသက္ ၇၈ႏွစ္အရြယ္တြင္ တြင္ အနိစၥေရာက္ခဲ့ေလသည္။

ျပည္ျမဳိ့၊ ၀ိသုဒၶါရုံဗာရာဏသီတုိက္၊ ေရႊရတုမဂၢဇင္းစာအုပ္မွ
ဓာတ္ပုံမ်ားကို ၀ိသုဒၶါရုံဗာရာဏသီတုိက္ ၀ဘ္ဆုိဒ္မွ ရရွိပါသည္။

Leave a Reply