တကယ္လို႔ တစ္ေန႔ေန႔မွာ သင္အခြင့္အေရးမရွိခဲ့ရင္ ?

Posted on

Translated By ႏိုင္းႏိုင္းစေန

ဒီကေန႔ေခတ္မွာ……

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေနအိမ္ေတြ ႀကီးသထက္ ႀကီးလာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မိသားစုဝင္ေတြ နည္းသထက္ နည္းသြားၾကတယ္။

စားဝတ္ေနထိုင္ေရးေတြ အဆင္ေျပသထက္ ေျပလာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ေတြ နည္းသထက္ နည္းသြားခဲ့တယ္။

အတန္းပညာေတြ ျမင့္သထက္ ျမင့္လာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အသိဉာဏ္ေတြ နည္းသထက္ နည္းသြားၾကတယ္။

အသိပညာေတြ မ်ားသထက္ မ်ားလာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဆင္ျခင္ဆံုးျဖတ္ဉာဏ္ေတြ နည္းသထက္ နည္းသြားၾကတယ္။

ပညာရွင္ေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚထြက္လာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ျပႆနာေတြ ပိုပိုမ်ားလာခဲ့တယ္။

ေဆးပညာေတြ တိုးတက္သထက္ တိုးတက္လာတယ္၊ ဒါေပမယ့္ က်န္းမာေရးက ခၽြတ္ယြင္းသထက္ ခၽြတ္ယြင္းၾကတယ္။

သံုးျဖဳန္းမႈ မ်ားသထက္ မ်ားလာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အၿပံဳးအရယ္ နည္းသထက္ နည္းသြားၾကတယ္။

ကားအျမန္ ေမာင္းၾကသလို ေဒါသအထြက္လည္း ျမန္ၾကတယ္။

အိပ္ရာဝင္ခ်ိန္ ေနာက္က်ၾကေပမယ့္ စာဖတ္ခ်ိန္ နည္းလာၾကတယ္။

အလာပသလာပေတြ မ်ားသထက္ မ်ားလာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေတြးေတာခ်င့္ခ်ိန္မႈ နည္းသထက္ နည္းသြားၾကတယ္။

ပိုင္ဆိုင္တဲ့ပစၥည္းဥစၥာမ်ားသထက္ မ်ားလာတယ္၊ ဒါေပမယ့္ တန္ဖိုးက်သထက္ က်ခဲ့တယ္။

အေျပာ မ်ားမ်ားေျပာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေစတနာပါတဲ့အလုပ္ နည္းနည္းပဲလုပ္ၾကတယ္။

ျမင့္သထက္ျမင့္တဲ့ အေဆာက္အဦးေတြ ေဆာက္ၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ နိမ့္သထက္နိမ့္သြားတဲ့ EQေတြလည္းရွိတယ္။

ဟိုင္းေဝးလမ္းမႀကီးေတြ ပိုက်ယ္ျပန္႔သထက္ က်ယ္ျပန္႔ေအာင္ေဆာက္ၾကတယ္၊ဒါေပမယ့္ အျမင္ေတြ ပိုက်ဥ္းေျမာင္းသထက္ က်ဥ္းေျမာင္းလာၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးျဖဳန္းသထက္ သံုးျဖဳန္းၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပိုင္ဆိုင္တာေတြ နည္းသထက္ နည္းလာၾကတယ္။

လကမာၻေပၚ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားႏိုင္ၾကၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ ေဘးအိမ္က အိမ္နီးခ်င္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔မခင္မင္ၾကဘူး။

အာကာသတစ္ခြင္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိမ္းပိုက္စိုးမိုးလို႔ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အတြင္းစိတ္ကမာၻကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။

အဏုျမဴေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာလို႔ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲက ဘက္လိုက္တဲ့အစဲြေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထုတ္ဖယ္မပစ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာအမ်ားႀကီး ေရးၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သင္ယူမႈေတြ နည္းသထက္ နည္းလာၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စီမံခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးခ်ၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ျမင္မႈေတြ နည္းသထက္ နည္းလာၾကတယ္။

အလုပ္မ်ားေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လုပ္ေဆာင္ၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေစာင့္ရတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔စိတ္မရွည္ခဲ့ၾကဘူး။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕လစာေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ စာရိတၱေတြ နိမ့္သထက္နိမ့္ခဲ့ၾကတယ္။

ကြန္ျပဴတာေတြ ထြင္ၾကတယ္၊ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ဖမ္းဆုပ္ၾကတယ္၊ မိတၱဴေတြပြားမ်ားၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုဆက္ဆံမႈေတြ နည္းသထက္ နည္းလာခဲ့ၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အေရအတြက္ေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာတယ္၊ အရည္အခ်င္းရွိသူေတြ နည္းသထက္ နည္းလာၾကတယ္။

ဒီေခတ္ဟာ….

ရယ္ဒီမိတ္အစားအစာေတြ မ်ားလာၿပီး အစာမေၾကတဲ့ေခတ္
ႀကီးမားေတာင့္တင္းတဲ့ခႏၶာကိုယ္ရွိၿပီး နိမ့္က်ေသးသိမ္တဲ့ အက်င့္စရုိက္ရွိတဲ့ေခတ္
အနားယူစခန္းေတြ မ်ားလာၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ နည္းလာတဲ့ေခတ္
အစားအစာမ်ဳိးစံုၿပီး အာဟာရခ်ဳိ႕တဲ့တဲ့ေခတ္
မိန္းမရွာတဲ့ေငြ၊ ေယာက္်ားရွာတဲ့ေငြနဲ႔ ဝင္ေငြႏွစ္ခုရွိၿပီး ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္းမ်ားတဲ့ေခတ္
တိုက္ႀကီးတာႀကီးနဲ႔ ခမ္းညားထည္ဝါၾကၿပီး က်ဳိးပဲ့တဲ့ မိသားစုမ်ားတဲ့ေခတ္

ဒီလိုေခတ္ႀကီးမွာ လုပ္စရာအလုပ္ေတြကို ထူးျခားတဲ့ရက္၊ ထူးျခားတဲ့ေနရာမွာမွလုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးမ်ဳိးမရွိဖို႔ သင့္ကို ကၽြန္ေတာ္အႀကံျပဳပါရေစ။ အေၾကာင္းက သင္အသက္ရွင္ေနတဲ့ေန႔ရက္တိုင္းဟာ ထူးျခားတဲ့ေန႔ျဖစ္လို႔ပါပဲ။

စာမ်ားမ်ားဖတ္ပါ၊ အသိပညာကို လိုက္စားပါ။ သင့္အိမ္ေရွ႕ဝံရတာမွာထိုင္ၿပီး သဘာဝအလွကို ရူစားပါ။
မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြအတြက္ အခ်ိန္ပိုေပးပါ။ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့အစားအစာကို စားသံုးပါ။ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ေနရာဆီ ခရီးထြက္ပါ။

ဘဝဆိုတာ ရွင္သန္ဖို႔ခ်ည္းမဟုတ္ဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ျခင္းေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ ကြင္းဆက္ေလးျဖစ္ပါတယ္။

သိမ္းထားတဲ့ ဝိုင္ဖန္ခြက္လွလွေလးေတြကို ထုတ္လိုက္ပါ၊ ေရေမႊးေတြကို သိမ္းထားဖို႔ စိတ္မကူးပါနဲ႔။ ဘယ္အခ်ိန္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သင္သံုးခ်င္တယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ သံုးလိုက္ပါ။

“တစ္ေန႔ေန႔က်မွ” “တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္က်မွ”ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို သင့္အဘိဓာန္ထဲကေန ျဖဳတ္ထုတ္လိုက္ပါ။ ၿပီးေတာ့ “တစ္ေန႔ေန႔က်မွ” ေရးမယ္လို႔ သင့္စိတ္ကူးထားတဲ့စာကို အခုပဲ ေကာက္ေရးလိုက္ပါ။ အိမ္သားေတြကို သင္ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာလိုက္ပါ။

သင့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္မႈေပးႏိုင္မယ့္၊ အၿပံဳးအရယ္ေတြေပးႏိုင္မယ့္ ဘယ္အရာကိုမဆို လုပ္ဖို႔ မေႏွာင့္ေႏွးပါေစနဲ႔။

ေန႔ရက္တစ္ရက္၊ အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္၊ တစ္စကၠန္႔တိုင္းဟာ ထူးျခားမႈရွိပါတယ္။ ဘယ္ေန႔၊ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္မိနစ္ဟာ သင့္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္မယ္မွန္း မသိလို႔ပါပဲ….

Sun Yueh (ထိုင္ဝမ္သရုပ္ေဆာင္)

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။


တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ သင်အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ရင် ? (unicode)

Translated By နိုင်းနိုင်းစနေ

ဒီကနေ့ခေတ်မှာ……
ကျွန်တော်တို့ရဲ့နေအိမ်တွေ ကြီးသထက် ကြီးလာကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် မိသားစုဝင်တွေ နည်းသထက် နည်းသွားကြတယ်။

စားဝတ်နေထိုင်ရေးတွေ အဆင်ပြေသထက် ပြေလာကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် အချိန်တွေ နည်းသထက် နည်းသွားခဲ့တယ်။

အတန်းပညာတွေ မြင့်သထက် မြင့်လာကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် အသိဉာဏ်တွေ နည်းသထက် နည်းသွားကြတယ်။

အသိပညာတွေ များသထက် များလာကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်ဉာဏ်တွေ နည်းသထက် နည်းသွားကြတယ်။

ပညာရှင်တွေ အများကြီး ပေါ်ထွက်လာကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် ပြဿနာတွေ ပိုပိုများလာခဲ့တယ်။

ဆေးပညာတွေ တိုးတက်သထက် တိုးတက်လာတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျန်းမာရေးက ချွတ်ယွင်းသထက် ချွတ်ယွင်းကြတယ်။

သုံးဖြုန်းမှု များသထက် များလာကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် အပြုံးအရယ် နည်းသထက် နည်းသွားကြတယ်။

ကားအမြန် မောင်းကြသလို ဒေါသအထွက်လည်း မြန်ကြတယ်။

အိပ်ရာဝင်ချိန် နောက်ကျကြပေမယ့် စာဖတ်ချိန် နည်းလာကြတယ်။

အလာပသလာပတွေ များသထက် များလာကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် တွေးတောချင့်ချိန်မှု နည်းသထက် နည်းသွားကြတယ်။

ပိုင်ဆိုင်တဲ့ပစ္စည်းဥစ္စာများသထက် များလာတယ်၊ ဒါပေမယ့် တန်ဖိုးကျသထက် ကျခဲ့တယ်။

အပြော များများပြောကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် စေတနာပါတဲ့အလုပ် နည်းနည်းပဲလုပ်ကြတယ်။

မြင့်သထက်မြင့်တဲ့ အဆောက်အဦးတွေ ဆောက်ကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် နိမ့်သထက်နိမ့်သွားတဲ့ EQတွေလည်းရှိတယ်။

ဟိုင်းဝေးလမ်းမကြီးတွေ ပိုကျယ်ပြန့်သထက် ကျယ်ပြန့်အောင်ဆောက်ကြတယ်၊ဒါပေမယ့် အမြင်တွေ ပိုကျဉ်းမြောင်းသထက် ကျဉ်းမြောင်းလာကြတယ်။

ကျွန်တော်တို့ သုံးဖြုန်းသထက် သုံးဖြုန်းကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် ပိုင်ဆိုင်တာတွေ နည်းသထက် နည်းလာကြတယ်။

လကမ္ဘာပေါ် ကျွန်တော်တို့ သွားနိုင်ကြပြီ၊ ဒါပေမယ့် ဘေးအိမ်က အိမ်နီးချင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့မခင်မင်ကြဘူး။

အာကာသတစ်ခွင်ကို ကျွန်တော်တို့ သိမ်းပိုက်စိုးမိုးလို့ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

အဏုမြူတွေကို ကျွန်တော်တို့ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလို့ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲက ဘက်လိုက်တဲ့အစွဲတွေကို ကျွန်တော်တို့ ထုတ်ဖယ်မပစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ကျွန်တော်တို့ စာအများကြီး ရေးကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် သင်ယူမှုတွေ နည်းသထက် နည်းလာကြတယ်။

ကျွန်တော်တို့ စီမံချက်တွေ အများကြီးချကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် အောင်မြင်မှုတွေ နည်းသထက် နည်းလာကြတယ်။

အလုပ်များအောင် ကျွန်တော်တို့လုပ်ဆောင်ကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် စောင့်ရတာကို ကျွန်တော်တို့စိတ်မရှည်ခဲ့ကြဘူး။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့လစာတွေ များသထက်များလာကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စာရိတ္တတွေ နိမ့်သထက်နိမ့်ခဲ့ကြတယ်။

ကွန်ပြူတာတွေ ထွင်ကြတယ်၊ သတင်းအချက်အလက်တွေ ဖမ်းဆုပ်ကြတယ်၊ မိတ္တူတွေပွားများကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် အချင်းချင်းပြောဆိုဆက်ဆံမှုတွေ နည်းသထက် နည်းလာခဲ့ကြတယ်။

ကျွန်တော်တို့မှာ အရေအတွက်တွေ များသထက်များလာတယ်၊ အရည်အချင်းရှိသူတွေ နည်းသထက် နည်းလာကြတယ်။

ဒီခေတ်ဟာ….

ရယ်ဒီမိတ်အစားအစာတွေ များလာပြီး အစာမကြေတဲ့ခေတ်
ကြီးမားတောင့်တင်းတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး နိမ့်ကျသေးသိမ်တဲ့ အကျင့်စရိုက်ရှိတဲ့ခေတ်
အနားယူစခန်းတွေ များလာပြီး ပျော်ရွှင်မှုတွေ နည်းလာတဲ့ခေတ်
အစားအစာမျိုးစုံပြီး အာဟာရချို့တဲ့တဲ့ခေတ်
မိန်းမရှာတဲ့ငွေ၊ ယောက်ျားရှာတဲ့ငွေနဲ့ ဝင်ငွေနှစ်ခုရှိပြီး ကွာရှင်းပြတ်စဲခြင်းများတဲ့ခေတ်
တိုက်ကြီးတာကြီးနဲ့ ခမ်းညားထည်ဝါကြပြီး ကျိုးပဲ့တဲ့ မိသားစုများတဲ့ခေတ်

ဒီလိုခေတ်ကြီးမှာ လုပ်စရာအလုပ်တွေကို ထူးခြားတဲ့ရက်၊ ထူးခြားတဲ့နေရာမှာမှလုပ်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးမျိုးမရှိဖို့ သင့်ကို ကျွန်တော်အကြံပြုပါရစေ။ အကြောင်းက သင်အသက်ရှင်နေတဲ့နေ့ရက်တိုင်းဟာ ထူးခြားတဲ့နေ့ဖြစ်လို့ပါပဲ။

စာများများဖတ်ပါ၊ အသိပညာကို လိုက်စားပါ။ သင့်အိမ်ရှေ့ဝံရတာမှာထိုင်ပြီး သဘာဝအလှကို ရူစားပါ။
မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေတွေအတွက် အချိန်ပိုပေးပါ။ ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့အစားအစာကို စားသုံးပါ။ ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့နေရာဆီ ခရီးထွက်ပါ။

ဘဝဆိုတာ ရှင်သန်ဖို့ချည်းမဟုတ်ဘဲ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ခြင်းတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ကွင်းဆက်လေးဖြစ်ပါတယ်။

သိမ်းထားတဲ့ ဝိုင်ဖန်ခွက်လှလှလေးတွေကို ထုတ်လိုက်ပါ၊ ရေမွှေးတွေကို သိမ်းထားဖို့ စိတ်မကူးပါနဲ့။ ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် သင်သုံးချင်တယ်ဆိုတဲ့အချိန်မှာ သုံးလိုက်ပါ။

“တစ်နေ့နေ့ကျမှ” “တစ်ချိန်ချိန်ကျမှ”ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သင့်အဘိဓာန်ထဲကနေ ဖြုတ်ထုတ်လိုက်ပါ။ ပြီးတော့ “တစ်နေ့နေ့ကျမှ” ရေးမယ်လို့ သင့်စိတ်ကူးထားတဲ့စာကို အခုပဲ ကောက်ရေးလိုက်ပါ။ အိမ်သားတွေကို သင်ဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ပါ။

သင့်ကို ပျော်ရွှင်မှုပေးနိုင်မယ့်၊ အပြုံးအရယ်တွေပေးနိုင်မယ့် ဘယ်အရာကိုမဆို လုပ်ဖို့ မနှောင့်နှေးပါစေနဲ့။

နေ့ရက်တစ်ရက်၊ အချိန်တစ်ချိန်၊ တစ်စက္ကန့်တိုင်းဟာ ထူးခြားမှုရှိပါတယ်။ ဘယ်နေ့၊ ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်မိနစ်ဟာ သင့်ရဲ့နောက်ဆုံးအချိန်ဖြစ်မယ်မှန်း မသိလို့ပါပဲ….

Sun Yueh (ထိုင်ဝမ်သရုပ်ဆောင်)

နိုင်းနိုင်းစနေ ဘာသာပြန်သည်။

Leave a Reply