ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထူးဆန္းေသာပုဂၢိဳလ္မ်ား

Posted on

မပုပ္မသိုးေသာ ဆရာေတာ္မ်ား
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ထူးဆန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားစြာေပၚထြက္လၽွက္ရွိရာ ထိုပဂၢိဳလ္မ်ားစြာအနက္မွ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေသာ္လည္း ႐ုပ္ကလပ္ေတာ္မွာ မပုပ္မပြ ၊မပုပ္မသိုးဘဲ တည္ရွိေနေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကို ဆိုလိုပါသည္။

ဆရာေတာ္ ဦးကဝိ(စြန္းလြန္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
ဆရာေတာ္ ဦးကဝိ (စြန္းလြန္းဆရာေတာ္) ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ သကၠရာဇ္ ၁၂၃၉ ခုႏွစ္၊ တစ္ေပါင္းလဆန္း ၂ ရက္၊ တနလၤာေန႔ နံနက္ ၃ ခ်က္တီးေက်ာ္အခ်ိန္၌ အထက္ျမန္မာျပည္၊ျမင္းၿခံၿမိဳ႕အနီး စြန္းလြန္း႐ြာ အဖဦးသန္႔၊ အမိ ေဒၚတုတ္တို႔မွ မီး႐ႉးသန္႔စင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ထြက္သက္၊ ဝင္သက္၊ အာနာပါဏ မွစ၍ ထိ၊ သိ၊ သတိ အစရွိေသာ တရားအားထုတ္မႈမ်ားကို သဒၶါဝိရိယ၊ ဇြဲသန္သန္ႏွင့္ ေန႔ညမျပတ္ အားထုတ္သြားရာ ၁၂၈၂ ခုႏွစ္၊ ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ၁၃ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔ ည ၁ဝနာရီအခ်ိန္တြင္ ပထမအႀကိမ္ တရားထူးကို ေတြ႕ရေလ သည္။ ၁၂၈၂ ခုႏွစ္ ဝါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ ၁၃ ရက္၊ စေနေန႔ည ၁ဝ နာရီအခ်ိန္တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ တရားထူးကို ေတြ႕ရျပန္သည္။ ၁၂၈၂ ခုႏွစ္ ေတာ္သလင္းလျပည့္ ေက်ာ္ ၁၃ ရက္၊ တနလၤာေန႔ည ၁ဝ နာရီအခ်ိန္တြင္ မိမိခႏၶာ ကိုယ္၌ ျပင္းျပလွေသာ ေဝဒနာမ်ားကို ခံစားရၿပီးေနာက္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ တရားထူးကို ေတြ႕ရျပန္၏။၁၂၈၂ ခုႏွစ္၊ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၁၃ ရက္၊ အဂၤါေန႔ ည ၁ဝ နာရီအခ်ိန္တြင္ စတုတၳအႀကိမ္ေျမာက္ တရား ထူးကို ေတြ႕ရျပန္ေလသည္။၁၃၁၄ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ ၉ ရက္ စေနေန႔ညေန၄:၄၅ အခ်ိန္တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ရွိၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုတိုင္မပုပ္မသိုးတည္ရွိေနပါသည္။

မန္လည္ဆရာေတာ္
မန္လည္ဆရာေတာ္ ရွင္ဇ၀န အား မန္လည္ၿမဳိ႕၀န္ မင္းထင္မင္းလွက ဘံုခုနစ္ဆင့္႐ွိေသာ ျပာသာဒ္ေက်ာင္းႀကီးကို ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းၿပီးေနာက္ ထုိေက်ာင္းကိုအစြဲျပဳကာ မန္လည္ဆရာေတ္ာဟု ေက်ာ္ၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားခ်က္အရ ဆန္းသံခိပ္ ႏွင့္ အလကၤာသံခိပ္က်မ္းမ်ားကို စီရင္ေရးသားေနဆဲကာလတြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ပ်ံလြန္သည့္အခ်ိန္မွာ ၁၂၈၂ ခုႏွစ္ ၊ ေတာ္သလင္း လဆန္း ၁၃ ရက္ ၊ နံနက္ ၁နာရီ ၃၀ မိနစ္ျဖစ္ၿပီး ထုိအခ်ိန္တြင္ ဆရာေတာ္၏ အသက္မွာ သက္ေတာ္ ၇၉ ၀ါေတာ္ ၅၆ ၀ါ ရွိၿပီျဖစ္သည္။
မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ ထုံးစံအတုိင္း ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးနံေဘးတြင္ ေစတီတစ္ဆူ၌ ဂူသြင္းျမဳပ္ႏွံ သၿဂၤဳိဟ္ခဲ့သည္။ ထုိသုိ႔ျမဳပ္ႏွံၿပီး ၃ လ ခန္႔အၾကာတြင္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္ရင္း ကပၸိယ ဦးဘရင္က ဆရာေတာ္ႀကီးအား အိပ္မက္ျမင္မက္ေၾကာင္း ဂူတြင္းမွ ထုတ္ယူ၍ ၾကည့္ရႈခြင့္ေပးပါရန္ ငုိယုိေျပာၾကားသည္။ ဒုတိယ မန္လည္ဆရာေတာ္က မသင့္ေတာ္ေၾကာင္း တားေသာ္လည္း ဒကာရင္းျဖစ္သူမွာ ရႈိက္ႀကီးတငင္ငိုယုိေျပာဆုိေနသည့္အတြက္ ေနာက္ဆုံးတြင္ ဂူကုိဖြင့္ကာ အေလာင္းေတာ္အား ထုတ္ၾကည့္ၾကေလသည္။

ဤတြင္ အံၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ဆရာေတာ္၏ ရုပ္အေလာင္းသည္ ပ်က္စီးျခင္း ၊ ပုပ္သုိးနံေစာ္ျခင္း မရွိပဲ ပကတိက်ိန္းစက္ေနသည့္အလား ဖူးေမွ်ာ္လုိက္ၾကရသည္။ ထုိအခါမွ လူအေပါင္းတုိ႔ အုံးအုံးကြ်တ္ကြ်န္ျဖစ္လာၿပီး အေလာင္းေတာ္ကုိ မွန္ေခါင္းျဖင့္ ေျပာင္းထည့္၍ အပူေဇာ္ခံ ထားရွိၾကေပသည္။ သစ္ေစးကုိင္၍ ေရႊခ်ထားေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ၾကြင္းက်န္ေသာရုပ္ကလာပ္ကုိ ယေန႔တုိင္ စံေက်ာင္းေတာ္တြင္ ဖူးေမွ်ာ္ႏုိင္ေပသည္။

ဆရာေတာ္ ဦးေကသရ
ဆရာေတာ္အရွင္ေကသရသည္ ရန္ကုန္တိုင္း၊ ထန္းတစ္ပင္ၿမိဳ႕နယ္၊ နဲသမိန္စံျပေက်း႐ြာ ေျမာက္ဘက္ေက်ာင္းတြင္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၃၃ ခုႏွစ္ သက္ေတာ္ ၇၇ ႏွစ္၌ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ရွိၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုတိုင္မပုပ္မသိုး တည္ရွိေနပါသည္။



VIDEO

ဆရာေတာ္ ဦးသုဇာတ
ဆရာေတာ္ဦးသုဇာတသည္ ရခိုင္ျပည္နယ္ ၊ သံတြဲၿမိဳ႕ ၊ သံတြဲ – ဂြလမ္းေပၚရွိ ဇလြန္-မေဒး ေက်ာင္းတိုက္တြင္တည္ရွိၿပီး သက္ေတာ္ ၈၀ ၊ဝါေတာ္ ၆၀ ၊ ၁၉၈၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာ ၂၅ ၊မြန္းလြဲ ၂ နာရီ ၄၅ မိနစ္တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ရွိၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုတိုင္မပုပ္မသိုး တည္ရွိေနပါသည္။



VIDEO

Online Wikipedia

————

မြန်မာနိုင်ငံမှ ထူးဆန်းသောပုဂ္ဂိုလ်များ (unicode)

မပုပ်မသိုးသော ဆရာတော်များ
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ထူးဆန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာပေါ်ထွက်လျှက်ရှိရာ ထိုပဂ္ဂိုလ်များစွာအနက်မှ ပျံလွန်တော်မူသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသော်လည်း ရုပ်ကလပ်တော်မှာ မပုပ်မပွ ၊မပုပ်မသိုးဘဲ တည်ရှိနေသော ဆရာတော်များကို ဆိုလိုပါသည်။

ဆရာတော် ဦးကဝိ(စွန်းလွန်း ဆရာတော်ဘုရားကြီး)
ဆရာတော် ဦးကဝိ (စွန်းလွန်းဆရာတော်) ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် သက္ကရာဇ် ၁၂၃၉ ခုနှစ်၊ တစ်ပေါင်းလဆန်း ၂ ရက်၊ တနင်္လာနေ့ နံနက် ၃ ချက်တီးကျော်အချိန်၌ အထက်မြန်မာပြည်၊မြင်းခြံမြို့အနီး စွန်းလွန်းရွာ အဖဦးသန့်၊ အမိ ဒေါ်တုတ်တို့မှ မီးရှူးသန့်စင် ဖွားမြင်တော်မူသည်။ ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည်ထွက်သက်၊ ဝင်သက်၊ အာနာပါဏ မှစ၍ ထိ၊ သိ၊ သတိ အစရှိသော တရားအားထုတ်မှုများကို သဒ္ဓါဝိရိယ၊ ဇွဲသန်သန်နှင့် နေ့ညမပြတ် အားထုတ်သွားရာ ၁၂၈၂ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့ ည ၁ဝနာရီအချိန်တွင် ပထမအကြိမ် တရားထူးကို တွေ့ရလေ သည်။ ၁၂၈၂ ခုနှစ် ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ စနေနေ့ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် ဒုတိယအကြိမ် တရားထူးကို တွေ့ရပြန်သည်။ ၁၂၈၂ ခုနှစ် တော်သလင်းလပြည့် ကျော် ၁၃ ရက်၊ တနင်္လာနေ့ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် မိမိခန္ဓာ ကိုယ်၌ ပြင်းပြလှသော ဝေဒနာများကို ခံစားရပြီးနောက် တတိယအကြိမ်မြောက် တရားထူးကို တွေ့ရပြန်၏။၁၂၈၂ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ အင်္ဂါနေ့ ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် တရား ထူးကို တွေ့ရပြန်လေသည်။၁၃၁၄ ခုနှစ်၊ ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၉ ရက် စနေနေ့ညနေ၄:၄၅ အချိန်တွင် ပျံလွန်တော်မူသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုတိုင်မပုပ်မသိုးတည်ရှိနေပါသည်။

မန်လည်ဆရာတော်
မန်လည်ဆရာတော် ရှင်ဇဝန အား မန်လည်မြို့ဝန် မင်းထင်မင်းလှက ဘုံခုနစ်ဆင့်ရှိသော ပြာသာဒ်ကျောင်းကြီးကို ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းပြီးနောက် ထိုကျောင်းကိုအစွဲပြုကာ မန်လည်ဆရာတော်ဟု ကျော်ကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လယ်တီဆရာတော်ကြီး၏ တောင်းပန်လျှောက်ထားချက်အရ ဆန်းသံခိပ် နှင့် အလင်္ကာသံခိပ်ကျမ်းများကို စီရင်ရေးသားနေဆဲကာလတွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။ ပျံလွန်သည့်အချိန်မှာ ၁၂၈၂ ခုနှစ် ၊ တော်သလင်း လဆန်း ၁၃ ရက် ၊ နံနက် ၁နာရီ ၃၀ မိနစ်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ဆရာတော်၏ အသက်မှာ သက်တော် ၇၉ ဝါတော် ၅၆ ဝါ ရှိပြီဖြစ်သည်။
မန်လည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ပျံလွန်တော်မူပြီးနောက် ထုံးစံအတိုင်း ကျောင်းတော်ကြီးနံဘေးတွင် စေတီတစ်ဆူ၌ ဂူသွင်းမြုပ်နှံ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့မြုပ်နှံပြီး ၃ လ ခန့်အကြာတွင် ဆရာတော်ကြီး၏ တပည့်ရင်း ကပ္ပိယ ဦးဘရင်က ဆရာတော်ကြီးအား အိပ်မက်မြင်မက်ကြောင်း ဂူတွင်းမှ ထုတ်ယူ၍ ကြည့်ရှုခွင့်ပေးပါရန် ငိုယိုပြောကြားသည်။ ဒုတိယ မန်လည်ဆရာတော်က မသင့်တော်ကြောင်း တားသော်လည်း ဒကာရင်းဖြစ်သူမှာ ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုယိုပြောဆိုနေသည့်အတွက် နောက်ဆုံးတွင် ဂူကိုဖွင့်ကာ အလောင်းတော်အား ထုတ်ကြည့်ကြလေသည်။
ဤတွင် အံဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဆရာတော်၏ ရုပ်အလောင်းသည် ပျက်စီးခြင်း ၊ ပုပ်သိုးနံစော်ခြင်း မရှိပဲ ပကတိကျိန်းစက်နေသည့်အလား ဖူးမျှော်လိုက်ကြရသည်။ ထိုအခါမှ လူအပေါင်းတို့ အုံးအုံးကျွတ်ကျွန်ဖြစ်လာပြီး အလောင်းတော်ကို မှန်ခေါင်းဖြင့် ပြောင်းထည့်၍ အပူဇော်ခံ ထားရှိကြပေသည်။ သစ်စေးကိုင်၍ ရွှေချထားသော ဆရာတော်ကြီး၏ ကြွင်းကျန်သောရုပ်ကလာပ်ကို ယနေ့တိုင် စံကျောင်းတော်တွင် ဖူးမျှော်နိုင်ပေသည်။

ဆရာတော် ဦးကေသရ
ဆရာတော်အရှင်ကေသရသည် ရန်ကုန်တိုင်း၊ ထန်းတစ်ပင်မြို့နယ်၊ နဲသမိန်စံပြကျေးရွာ မြောက်ဘက်ကျောင်းတွင် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၃၃ ခုနှစ် သက်တော် ၇၇ နှစ်၌ ပျံလွန်တော်မူသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၄၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုတိုင်မပုပ်မသိုး တည်ရှိနေပါသည်။

ဆရာတော် ဦးသုဇာတ
ဆရာတော်ဦးသုဇာတသည် ရခိုင်ပြည်နယ် ၊ သံတွဲမြို့ ၊ သံတွဲ – ဂွလမ်းပေါ်ရှိ ဇလွန်-မဒေး ကျောင်းတိုက်တွင်တည်ရှိပြီး သက်တော် ၈၀ ၊ဝါတော် ၆၀ ၊ ၁၉၈၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၅ ၊မွန်းလွဲ ၂ နာရီ ၄၅ မိနစ်တွင် ပျံလွန်တော်မူသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတိုင်မပုပ်မသိုး တည်ရှိနေပါသည်။

Online Wikipedia

Leave a Reply